Σχεδόν χάραμα στο λιμάνι των Παξών. Όλοι μέσα στο σκάφος κοιμούνται και το μόνο που ακούγεται είναι ο ήχος του νερού που ακουμπάει τον ντόκο. Η πρωινή αύρα σε χαϊδεύει και σε κάνει να μεθάς μέσα στον ύπνο σου από ευχαρίστηση σαν να μην θέλει να ξυπνήσεις. Ξαφνικά ακούω ένα μικρό κρακ, ένα ξεσκάλωμα. "Η άγκυρα ξεσκάλωσε" σκέφτομαι και πετάγομαι μέσα στην πλωριά καμπίνα. Με απότομες κινήσεις βγάζω το κεφάλι μου μέσα απ το χατς. Πριν προλάβω να καταλάβω τι έγινε συνειδητοποιώ ότι όλα ήταν στην φαντασία μου. Ξεφυσάω με ανακούφιση και τότε αντιλαμβάνομαι την εικόνα γύρω μου. Η θάλασσα ελάχιστα ρυτιδιασμένη, ίσα για να σπάει η μοτονία της αυγής ενώ ο ήλιος ξεπροβάλει και οι ακτίνες του σχηματίζουν μια γραμμή σημαδεύοντας με στο πρόσωπο. Ένα απλό κλικ με το κινητό για να δουν και οι υπόλοιποι που κοιμούνται το φανταστικό πρωινό όταν ξυπνήσουν. Όχι δεν τα κατάφερα να ξανακοιμηθώ. Ίσως γιατί αυτό που είδα με ξεκούρασε. Ίσως γιατί μάλλον ήθελα να είμαι εκει έξω, στο ντεκ για να χορτάσω την εικόνα. Καλό καλοκαίρι.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου